Պացիենտների համար

Շունտավորումը վիրահատական միջամտություն է, երբ ախտահարված անոթում դրվում է բնական կամ արհեստական շունտ-անոթ՝ արյան շրջանառությունը կարգավորելու համար: Բնական շունտավորման դեպքում շունտը սեփական անոթի հատված է, իսկ արհեստականի ժամանակ՝ սիլիկոնային պրոթեզ կամ կենդանու անոթի հատված:

Կորոնար շունտավորումն իրականացվում է անևրիզմայի, սրտի իշեմիկ հիվանդության, աթերոսկլերոզի, ստենոկարդիայի ժամանակ:

Մինչև շունտավորումը բժիշկը գնահատում է բուժառուի վիճակը, վիրահատության անհրաժեշտության աստիճանը, վտանգները:

Շատ դեպքերում անոթի անցանելիությունը հնարավոր է վերականգնել ներանոթային մեթոդով. ստենտավորմամբ՝ այդ մասում բալոնի օգնությամբ վերացնելով նեղացումը: Շունտավորում կատարվում է անոթի խիստ վնասման ժամանակ:

Ե՞րբ է անհրաժեշտ շունտավորումը․

• թրոմբոէմբոլիա,
• կորոնար անոթի լրիվ փակվածություն՝ խոլեսթերինային նստվածքով,
• սրտի իշեմիկ հիվանդություն,
• անոթների բորբոքային վիճակ,
• անևրիզմա,
• ծանր ստենոկարդիա,
• սրտի արատ, երբ տուժում է հյուսվածքների սնուցումը։

Շունտավորումը խորհուրդ է տրվում նաև անգիոպլաստիկայի անարդյունավետության կամ այդ մեթոդի հակացուցման դեպքում:

Անոթների շունտավորման համար անհրաժեշտ հետազոտություններն են․

• անոթների դուպլեքսը,
• ՀՏ-անգիոգրաֆիան,
• ՄՌՏ-ն։

Կորոնար շունտավորումը կարող է իրականացվել աշխատող կամ անջատված սրտի վիճակում:

Վիրահատության ընթացքը

• Ընդհանուր անզգայացման պայմաններում առանձնացվում է նախ՝ շունտի համար ընտրված անոթը (ձեռքի, ոտքի, կրծքային շրջանի զարկերակ կամ երակ):
• Շունտը մշակվում է և ամրացվում անոթի ախտահարված մասի վերևում և ներքևում:
• Ախտահարված անոթը չի հեռացվում, այնտեղով դեռևս շարունակվում է արյան հոսքը: Դա էլ հենց շունտավորման և պրոթեզավորման միջև տարբերությունն է։
• Եթե վիրահատության ժամանակ միացված է արհեստական շրջանառություն, վիրահատությունն ավարտելուց հետո դարձյալ միացվում է սրտի աշխատանքը։
• Բուժառուին միացվում են ժամանակավոր էլեկտրոդներ։
• Դրվում են կարեր՝ կտրված հյուսվածքների վրա։

Առաջին 2 օրվա ընթացքում բուժառուն գտնվում է ինտենսիվ պալատում՝ մշտական հսկողության տակ:

Վերականգնողական շրջան

• Քանի դեռ վերքի շրջանը թաց է, պետք է հրաժարվել ցնցուղ և լոգանք ընդունելուց։
• Մինչև կարերը հանելը ցնցուղի շիթը չի կարելի ուղղել դրանց վրա։
• Ցնցուղ ընդունելը պետք է 8-9 րոպեից ավելի չլինի, չօգտագործել սառը կամ շատ տաք ջուր։
• Վերքը քորել կամ ինքնուրույն պոկել վերքի կեղևները չի կարելի։
• Թարախակալման, մարմնի բարձր ջերմաստիճանի, վերքից տարօրինակ արտադրությունների դեպքում անմիջապես դիմել բժշկի։
• Ծանրություն չբարձրացնել։
• Ձեռքը երկար ժամանակ չպահել վերև բարձրացրած դիրքում։

Անհրաժեշտ է ընդունել բժշկի նշանակած դեղերը, կատարել նրա խորհուրդները, վերականգնման շրջանում վիրուսային հիվանդությունների դեպքում խորհրդակցել բժշկի հետ: